قاصدکهای دلتنگی

رفته ای و من پشت سرت محو شده ام... همان جایی که رویاهای ارغوانی را با هم ساخته ایم... م.ر.ج.ا.ن ...

قطره قطره تا هیچ.... من همان بی صدای همیشگی ام ... همان هجومِ لبخندهای تلخ... با همان آرامشِ همیشه ستودنی ... چقدر تُهی ام این روزها... آغوشِ ستاره بارانِ نگاهت را کم دارم! میدانی دستانت طلیعه ی آرامش است؟؟! چه خیالاتِ سَیّالی...تو هیچ گاه نبوده ای!!! و من چه ساده،دوست داشتنت را به دوش میکشم!... م.ر.ج.ا.ن ...